یکی گربه در خانه ی زال بود               که برگشته ایام و بد حال بود

روان شد به مهمان سرای امیر            غلامان سلطان زدندش به تیر

چکان خونش از استخوان می دوید       همی گفت و از هول جان می دوید

اگر جستم از دسته این تیرزن              من و موش و ویرانه ی پیرزن

نیرزد عسل جان من زخم نیش            قناعت نکوتر به دوشاب خویش

خداوند از آن بنده خرسند نیست          که راضی به قسم خداوند نیست

بوستان سعدی